chakorn's profile[P]-[a]-[n]-[G]-[Z]PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    August 22

    ยัง รัก

    ในคืนนี้ ฉันทนเดียวดาย
    อยู่กับความเงียบเหงาภายในใจ
    คนที่เคยรัก เคยฝากหัวใจ
    ต้องมาไกลห่าง

    คงเป็นเพราะฟ้าเบื้องบน
    กำหนดให้เราต่างเดินไปตามฝัน
    แม้ในวันนี้จะไม่มีกันและกัน
    แต่ความรักยังมั่นคงในหัวใจ

    ยังคงรักเธอไม่เคยเปลี่ยน
    มีเพียงหัวใจที่ยังมั่นคงแต่เธอ
    เฝ้าคอยถามดาว เมื่อไรจะได้พบเจอ
    อยากให้เธอกลับมา
    กลับมาเคียงข้างกันเหมือนเดิม

    รู้ไหมว่าฉันยังรอเธออยู่
    ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน
    รักที่ให้เธอ ทุกลมหายใจ
    ยังเก็บเอาไว้ให้เธอเพียงผู้เดียว

    ยังคงรักเธอไม่เคยเปลี่ยน
    มีเพียงหัวใจที่ยังมั่นคงแต่เธอ
    เฝ้าคอยถามดาว เมื่อไรจะได้พบเจอ
    อยากให้เธอกลับมา
    กลับมาเคียงข้างกันเหมือนเดิม

    ยังคงรักเธอไม่เคยเปลี่ยน
    มีเพียงหัวใจที่ยังมั่นคงแต่เธอ
    เฝ้าคอยถามดาว เมื่อไรจะได้พบเจอ
    อยากให้เธอกลับมา
    กลับมาเคียงข้างกันเหมือนเดิม

    ยังคงรัก ยังคงรัก
    ยังคงรักเธอ ยังคงรักเธอ 
    ---------------------------------------------------------------
    อา รม กู ตอน นี้ ตาม เนื้อ เพลง เลย ค๊าบบบบ
    August 13

    ตายทั้งเป็น

    ไม่มีเสียงเพลงรอยยิ้มหายไป
    ไม่รับรู้อะไรสักอย่าง เก็บตัวอยู่ผู้เดียว
    เหม่อลอยและชาเฉย กี่วันแล้วก็เหมือนเดิม
    ชีวิตฉันฝากไว้ ทุ่มเททั้งใจให้เพียงแค่เธอ
    ไม่เหลือสักอย่างแล้ว ทุกอย่างมันหายไปพร้อมตัวเธอ
    สูญเสียเธอมันคือชีวิตฉันทั้งชีวิต

    ฉันมันเป็นแค่เศษคนที่มีลมหายใจ
    นอกจากนั้นไม่เหลืออะไรเลย
    เมื่อไม่มีเธอข้างกันทุกอย่างก็หมดความหมาย
    แม้ว่ายังหายใจ ก็เหมือนคนตายทั้งเป็น
    ไม่รู้ว่าวันไหนจะเป็นเหมือนเดิม
    กลับเป็นฉันคนเดิมอีกที
    หรือว่าต้องอยู่ต้องทนไปอย่างนี้ จนวันที่ไม่หาย
    สูญเสียเธอมันคือชีวิตฉันทั้งชีวิตใจ

    ฉันมันเป็นแค่เศษคนที่มีลมหายใจ
    นอกจากนั้นไม่เหลืออะไรเลย
    เมื่อไม่มีเธอข้างกันทุกอย่างก็หมดความหมาย
    แม้ว่ายังหายใจ ก็เหมือนคนตายทั้งเป็น
    ไม่รู้ว่าวันไหนจะเป็นเหมือนเดิม
    กลับเป็นฉันคนเดิมอีกที
    หรือว่าต้องอยู่ต้องทนไปอย่างนี้ จนวันที่ไม่หาย
    สูญเสียเธอมันคือชีวิตฉันทั้งชีวิตใจ

    มันเหลือเพียงแค่คนที่ไร้จุดหมายอยู่ไปแค่วันวัน
    นานเท่าไหร่ทรมาน ฉันไม่อยากหายใจ
    วันนี้ที่ต้องอยู่ไม่รู้ว่าต้องทนมีชีวิตไปเพื่อใคร

    ฉันมันเป็นแค่เศษคนที่มีลมหายใจ
    นอกจากนั้นไม่เหลืออะไรเลย
    เมื่อไม่มีเธอข้างกันทุกอย่างก็หมดความหมาย
    แม้ว่ายังหายใจ ก็เหมือนคนตายทั้งเป็น
    ไม่รู้ว่าวันไหนจะเป็นเหมือนเดิม
    กลับเป็นฉันคนเดิมอีกที
    หรือว่าต้องอยู่ต้องทนไปอย่างนี้ จนวันที่ไม่หาย
    สูญเสียเธอมันคือชีวิตฉันทั้งชีวิตใจ
    ---------------------------------------------------------------------------------------------------
    กู ทำ ราย ผิด วะ มา ทิ้ง กู ทำ ไม งง โคด อ่ะ
    กู ร้าก มึง จิง จัง เลย นะ
    เห็น กู เป็น ทาง ผ่าน งัย
    แล้ว มา ทำ ดี กับ กู ทาม มายย
     โอ๊ยย!!! เสีย ใจ มาก มาย
    มา บอก ให้ กู ซื้อ หมอน ซื้อ ผ้า ห่ม เพื่อ อะ ไร
    มึง จะ ดี หรือ จะ เลว
    จะ รัก ตัว เอง หรือ จะ รัก ใคร
    ยัง งัย กู ก้อ รัก มึง
     
     
     
    "ขอ โทด ที่ มี คำ หยาบ คาย ผู้ ปก ครอง ควร ชี้ แจ้ง และ แนะ นำ ด้วย"
     
     
     
     
    ความ รัก แม่ง ไม่ มี ใน โลก
    รัก หรือ ยา พิษ
    นาง ฟ้า หรือ มาร เลว
    July 29

    ผิดสัญญา

    แล้วก็ต้องเลิกกัน จบที่เคยฝันไว้
    เมื่อความจริงฉันมีแค่เพียงหัวใจ
    หลอกตัวเองว่าคงดีพอให้เธอฝากชีวิตไว้
    แต่ที่สุดแล้วมันช่างดูเลือนลาง

    ฝันไปได้ยืดยาว
    แต่ไม่เคยถึงไหน
    บอกตรงๆขอโทษจริงๆเสียใจ

    แต่ถ้อยคำสัญญาดีๆ
    จะดูแลเธอจนตาย
    ต้องยืนยันให้ฉันควรไปจากเธอ

    แค่คำว่ารักที่พูดอยู่ได้มันคงไม่พอ
    แต่ฉันก็ไม่อาจรอให้เราเดินไป
    ถึงวันที่เกินจะเปลี่ยน

    จนช้ำไปมากกว่านี้
    ที่ฉันมีให้เธอได้แค่คำว่าลา
    หยุดทิ้งชีวิตเอาไว้บนทางที่ฝืนเต็มที

    ทำให้ไม่ได้
    ขอโทษที่ผิดสัญญา

    รักได้แค่ลมปาก อย่างลมๆแล้งๆ
    ดีแต่ทำให้เธอต้องเสียเวลา

    มีแต่ใจเพ้อไปวันๆ
    จะดีอะไรนักหนา
    หากยังอยู่รักเธอยิ่งเห็นแก่ตัว

    แค่คำว่ารักที่พูดอยู่ได้มันคงไม่พอ
    แต่ฉันก็ไม่อาจรอให้เราเดินไป
    ถึงวันที่เกินจะเปลี่ยน

    โปรดอภัยให้คนที่ผิดสัญญา 
    May 28

    ยังคงเป็นเพื่อนเทอเสมออ

    ณ โรงเรียนแห่งหนึ่ง..
    มีเพื่อนต่างเพศอยู่คู่หนึ่ง เป็นเพื่อนที่รักกันมาก

    ฝ่ายชายจะเดินไปส่งฝ่ายหญิงที่บ้านเสมอทุกวัน

    เวลาผ่านไป จนทั้ง สองอยู่ มหาวิทยาลัย

    ฝ่ายหญิงเริ่มไปแอบชอบ ผู้ชายคนนึง และได้ถามเพื่อนชายว่า

    "นี่ เธอ ว่า เค้าเหมาะกับเราไหม"

    "เค้าก้อ หล่อดีนะ นิสัยก็ดีด้วย "

    "เหรอ! อืม อยากให้เค้ามานั่งอยู่ข้างๆ เราจังเลยเนอะ"

    ต่อมาไม่นาน หญิงสาวก็ได้เป็นแฟน กับผู้ชายคนนั้นจริงๆ

    วันนึงหญิงสาวบอกกับ เพื่อนชายของตนว่า

    "นี่ เธอ ไม่ต้องมาส่งเราทุกวันแล้วแหละ ตอนนี้เค้าจะมาส่งเราแล้ว

    เราไม่อยากให้ เค้าเข้าใจ ผิดน่ะ"

    "อืม" ฝ่าย ชายตอบรับ และเขาก็ไม่ได้ไปส่งหญิงสาวอีก

    ต่อมาหญิงสาวเกิดทะเลาะกับแฟน ของตน

    จึงมาปรึกษาเพื่อนชาย ว่า..


    "เธอ! เด๋ว นี้เขาไม่ค่อยสนใจเราเลยแหละ

    เธอว่า... เราจะทำอย่างไร ดีหล่ะ!"

    "ก้อ เธอ ยังรักเค้าอยู่หรือป่าวหล่ะ" ฝ่ายชายถาม

    "ก้อรักสิ และก้อรักมากด้วย"

    "ถ้าอย่างนั้น ก็มอบความรักให้เขาต่อไปสิ ก้อเธอรักเค้านี่หน่า"

    "อืม ม" หญิงสาวทำตามคำแนะนำของเพื่อนชาย

    หลังจากนั้น ... วันหนึ่ง

    ระหว่างที่เพื่อนชายหนุ่ม เดินกลับบ้าน เค้าเห็นหญิงสาว

    นั่งร้องไห้อยู่ข้างทาง

    "เธอ เป็น อะไรหน่ะ ทำไมถึงร้องไห้ มีอะไรให้เราช่วยไหม"

    "เค้าไม่ รักเราเลยหล่ะ เขาเปลี่ยนไป

    เด๋วนี้เขาไม่เคยมาส่งเรา ที่บ้านเลย"

    "แล้วเราจะ ช่วยอะไรเธอได้บ้างหล่ะ"

    "ช่วยอยู่ กับเราซักพักได้ไหม?" หญิงสาวร้องขอ

    ก้อได้ซิ! ทำไมจะไม่ได้หล่ะ

    ทั้งสองได้นั่งอยู่ด้วยกัน โดยไม่พูดจาอะไรกันเลย

    ในที่สุดหญิงสาวก็เอ่ย ขึ้นมาว่า

    "เราควรจะ ทำอย่างไรดี เธอจะช่วยบอกเราได้ไหม

    ว่าเราควรจะทำอย่างไรดี"


    "เธอยังรัก..เขาอยู่หรือป่าวหล่ะ"

    "รักสิ เรา รักเค้ามากเลย"

    "แต่เค้า ไม่รักเราเลยนี่หน่า" หญิงสาวร้องไห้โฮ

    "แต่เธอก็รัก..เขาไม่ใช่เหรอ"

    และชายหนุ่มก็ไปส่งหญิงสาว ที่บ้านอย่างที่เคยทำมาแต่ก่อน

    "ถ้า เมื่อไหร่...ก็ตาม

    ที่เธออยากให้เรามาส่งเธอที่บ้าน อย่าลืมเรียกเรา นะ"

    "อืม" และ หญิงสาวก็เดินขึ้นบ้านไป

    ต่อมาวันหนึ่งชายหนุ่มได้ รับโทรศัพท์จากหญิงสาว

    "เราไม่ไหวแล้ว ช่วยมารับเราที"

    เสียงของหญิงสาวดูช่าง อ่อนล้า และหมดกำลัง

    เธอกำลังร้องไห้อย่างฟูมฟายอยู่

    ชายหนุ่มได้ไปหาเธอและพาเธอมาส่งบ้าน

    เธอยังคงถามชายหนุ่มนั้น เหมือนที่เคยถามมา ...

    "เราจะทำอย่างไรต่อไปดี"

    เราไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว..ดูยังไง ๆ เขาก็เหมือนไม่ได้รักเราเลย

    "แล้วเธอเลิก รักเค้าแล้วเหรอ"

    "ป่าว! เรา ยังรักเค้ามาก เรายังรักเขาอยู่เหมือนเดิม"

    "งั้นก็ เหมือนที่เราเคยพูดไว้

    จงรักเขาต่อไป..แม้มันจะเจ็บบ้างก็ตาม

    เพราะมันไม่สำคัญหรอกว่า เขาจะรักเธอไหม..? แต่ถ้าเธอยังรักเขา

    เธอก็คงทำได้แค่เพียงรักเขา...และจงรักเขาให้มากกว่าเดิม

    เพื่อแสดงให้เขารู้ว่าเธอรักเขามาก และก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลง

    มีแต่เพิ่มมากขึ้น"

    อือ ม..แล้วหญิงสาวก็เดินขึ้นบ้านไป

    และในที่สุดวันที่เธอเรียนจบก็มาถึง

    เพื่อนชายหนุ่มของเธอมาแสดงความยินดีกับเธอ

    เธอรู้สึกแปลกใจมาก ที่เพื่อนชายหนุ่มของเธอ ยังเรียนไม่จบ

    เธอถามเขาว่า ทำไม..?

    ชายหนุ่มตอบว่า เขาขี้ เกียจไปหน่อย

    ทำให้เขาต้องเรียนซ้ำวิชา หนึ่งจึงยังเรียนไม่จบ

    หญิง สาวแปลกใจ เพราะตลอดมา ชายหนุ่มคนนี้เป็นคนขยัน

    แต่ก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรต่อ..

    และต่อมาไม่นานแฟนของหญิงสาว ก็ได้มาขอเธอแต่งงาน

    เนื่องด้วยเห็นถึงความรัก ที่หญิงสาวมีให้

    หญิงสาวจึงได้ไปชวนเพื่อนชาย เพื่อให้มางานแต่งของเธอ

    "เราไม่ว่างจริงๆ เราติดธุระน่ะ!...ขอโทษด้วยนะ"

    เพื่อนชายตอบเธอด้วยน้ำ เสียงแผ่วเบา

    หญิงสาวโกรธและเสียใจที่ เพื่อนชายไม่ยอมมางานแต่ง จึงวางหูกระแทกไป

    แต่หญิงสาวก็ต้องประหลาดใจ เมื่อวันที่เธอแต่งงาน

    ชายหนุ่มได้มาปรากฎตัวก่อนที่งาน แต่งจะจบลง

    "ยินดีด้วย นะ เรามาแล้วหล่ะ"

    หญิงสาวดีใจมากที่เห็นเพื่อนชาย ของเธอมา

    ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ก็ตาม

    เธอรู้สึกมีความสุขมาก ถึงกับกลั้นน้ำตาไม่ให้มันไหลออกมาไม่ได้

    และเพื่อนชายก็พูดว่า เธอมีอะไรให้เราช่วยไหม..?

    ยิ่งทำให้เธอร้องไห้หนักกว่าเดิม..

    ...........................

    ต่อมาหญิงสาวก็มีความสุข กับชีวิตแต่งงานของเธอ

    จนไม่มีเวลาได้ติดต่อกับเพื่อนชายอีกเลย

    จนวันหนึ่งหญิงสาวได้ ทะเลาะกับสามีของตน

    หญิงสาวไม่รู้จะไปปรึกษาใคร จึงนึกถึงเพื่อนชายขึ้นมา

    แม้ว่าหญิงสาวจะโทรไปหาเท่าไหร่?

    ก็ไม่สามารถติดต่อกับชายหนุ่มคนนั้นได้เลย

    เขาจึงโทรไปหาเพื่อนของชายหนุ่มคนนั้น

    เพื่อนของชายหนุ่มเล่า ว่า ชายหนุ่มเป็นโรคร้าย เขาไม่สามารถไปไหนได้

    ตอนนี้รักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล... มาร่วมหลายเดือนแล้ว

    หญิงสาวตกใจมาก ถามว่า..เขาเป็นอะไร?

    เพื่อนชายหนุ่มบอกว่า อาการเขากำเริบ เพราะวันที่ชายหนุ่มต้องมาผ่าตัด

    ชายหนุ่มดัน ...หายตัว ไปเฉย ๆ โดยไม่มีใครรุ้

    และเพื่อนของชายหนุ่ม ก็ยังบอกอีก ว่า ..."มันเป็นนิสัยเสียของมันหน่ะ

    มันชอบหายตัวไปไหนก็ไม่รู้ ในช่วงเวลาสำคัญๆ

    คราวที่แล้วตอนสอบไล่ มันก็หายตัวไปจากห้องสอบเฉยเลย"

    ไม่รู้มันหายไปไหน..ถามใคร ก็ไม่มีใครรู้

    หญิงสาวตกใจมาก เลยขอที่อยู่ของโรงพยาบาลที่ชายหนุ่มรักษาตัว

    หญิงสาวไปเยี่ยมชายหนุ่ม ที่โรงพยาบาล เมื่อเปิดประตูเข้าไป

    ก็ต้อง ตกใจ ! ชายหนุ่มที่เคยดูแข็งแรง กับผอมซูบ ไม่มี แรง

    เมื่อชายหนุ่มเห็นเธอก็ดีใจ ทักทาย

    เธอเป็นการใหญ่

    "เป็นอย่าง ไรมั่ง ไม่เจอกันตั้งนานเลยน่ะ"

    หญิงสาวนิ่งเงียบซักพัก น้ำตาหญิงสาวก็ไหลออกมา

    "อ้าวร้อง ไห้ทำไมหล่ะ เธอหน่ะ ไปทะเลาะกับแฟนมาอีกแล้วเหรอ

    จะให้เราช่วยอะไรไหม...?

    แต่เราก็คงจะแนะนำเธอ ได้เหมือนเดิมนะ"

    หญิงสาวเข้าไปหาชายหนุ่ม แล้วก็บอกกับชายหนุ่มว่า

    วันที่เธอ มารับเราเป็นวันสอบไล่เธอใช่ไหม..?"

    ชายหนุ่มทำหน้าตกใจและไม่กล้าพูดอะไรทั้งสิ้น กลับนิ่งเงียบไป

    หญิงสาวจึงพูด ต่อ...

    "และวันที่ เธอต้องผ่าตัดใหญ่ เธอกลับมางานแต่งงานของเราใช่ไหม..?"

    ชายหนุ่มไม่รู้จะพูดอะไร อีกแล้ว กลับนิ่งเงียบกว่าเดิม

    หญิงสาวเข้าไปกอดชายหนุ่ม แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ

    "ตลอดเวลา เรารักแต่คนอื่น

    มองแต่คนอื่นเรากลับไม่รู้เลยว่าเธอรักเรามากแค่ ไหน

    เรารู้สึกเสียใจจริงๆ ที่ ไม่ได้รักเธอมากกว่านี้"

    ชายหนุ่มได้แต่ยิ้มแล้วก็บอก

    กับหญิงสาวด้วยเสียงอันแผ่วเบาว่า

    "เราบอกเธอ แล้วไง..ถ้าเรารักใครสักคน เราก็ต้องรักเขาให้มากๆ

    และมากขึ้นกว่าเดิม

    มันไม่สำคัญหรอก..ว่าเขาจะรักเราหรือไม่

    มันสำคัญแค่เพียงว่า..เรายังรักเธออยู่หรือเปล่า

    แค่เราสามารถช่วยเธอได้ นั่นมันก็เป็นความสุขของเราแล้ว

    ต่อให้เราจะเจ็บสักแค่ไหน..เราก็ยังรักเธอต่อไป

    และไม่เคยคิดจะเปลี่ยนแปลง..

    หญิงสาวรู้สึกเสียใจมาก นั่งร้องไห้โฮ...อยู่ที่ตักของชายหนุ่ม

    ชายหนุ่มจึงพูด... ขึ้น ว่า


    "ถ้าเราหาย เมื่อไหร่... เราจะไปส่งเธอที่บ้านอีกนะ"
    ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 
    April 20

    ชีวิตพอเพียงของมหาเศรษฐีอันดับ2ของโลก

    มีรายการสัมภาษณ์หนึ่งชั่วโมงของสถานีโทรทัศน์ CNBC สัมภาษณ์ วอร์เรน บัพเฟตต์ มหาเศรษฐีอันดับสองของโลก (รองจากบิล เกตส์) ซึ่งบริจาคเงินให้การกุศล 31,000 ล้านดอลล่าร์

    ต่อไปนี้คือแง่มุมบางส่วนที่น่าสนใจยิ่งจากชีวิตของเขา:

    1) เขาเริ่มซื้อหุ้นครั้งแรกเมื่ออายุ 11 ขวบ และปัจจุบันบอกว่ารู้สึกเสียใจที่เริ่มช้าไป

    2) เขาซื้อไร่เล็กๆ เมื่ออายุ 14 โดยใช้เงินเก็บจากการส่งหนังสือพิมพ์

    3) เขายังอาศัยอยู่ในบ้านเล็กหลังเดิมขนาด 3 ห้องนอน กลางเมืองโอมาฮา ที่ซื้อไว้หลังแต่งงานเมื่อ 50 ปีก่อน เขาบอกว่ามีทุกสิ่งที่ต้องการในบ้านหลังนี้ บ้านเขาไม่มีรั้วหรือกำแพงล้อม

    4) เขาขับรถไปไหนมาไหนต้วยตนเอง ไม่มีคนขับรถหรือคนคุ้มกัน

    5) เขาไม่เคยเดินทางด้วยเครื่องบินส่วนตัว แม้จะเป็นเจ้าของบริษัทขายเครื่องบินส่วนตัวที่ใหญ่ที่สุดในโลก

    6) บริษัท เบิร์กไช แฮทะเวย์ ของเขามีบริษัทในเครือ 63 บริษัท เขาเขียนจดหมายถึงซีอีโอของบริษัทเหล่านี้เพียงปีละฉบับเดียว เพื่อให้เป้าหมายประจำปี เขาไม่เคยนัดประชุมหรือโทรคุยกับซีอีโอเหล่านี้เป็นประจำ

    7) เขาให้กฎแก่ ซีอีโอ เพียงสองข้อ กฎข้อ 1 อย่าทำให้เงินของผู้ถือหุ้นเสียหาย กฎข้อ 2 อย่าลืมกฎข้อ 1

    8) เขาไม่สมาคมกับพวกไฮโซ การพักผ่อนเมื่อกลับบ้าน คือทำข้าวโพดคั่วกินและดูโทรทัศน์

    9) บิล เกตส์ คนที่รวยที่สุดในโลก เพิ่งพบเขาเป็นครั้งแรกเมื่อห้าปีก่อน บิล เกตส์คิดว่าตนเองไม่มีอะไรเหมือนวอร์เรน บัพเฟตต์เลย จึงให้เวลานัดไว้เพียงครึ่งชั่วโมง แต่เมื่อบิล เกดส์ได้พบบัฟเฟตต์จริงๆ ปรากฏว่าคุยกันนานถึงสิบชั่วโมง และบิล เกตส์กลายเป็นผู้มีศรัทธาในตัววอร์เรน บัพเฟตต์

    10) วอร์เรน บัพเฟตต์ ไม่ใช้มือถือและไม่มีคอมพิวเตอร์บนโต๊ะทำงาน

    11) เขาแนะนำเยาวชนคนหนุ่มสาวว่า: จงหลีกห่างจากบัตรเครดิตและลงทุนในตัวคุณเอง

    ที่สุดของชีวิต คือ มีปัจจัย๔ อย่างเพียงพอนั่นเอง มหาเศรษฐีหรือยาจก กินข้าวแล้วก็อิ่ม1มื้อ เท่ากัน มหาเศรษฐีหรือยาจก มีเสื้อผ้ากี่ชุด ก็ใส่ได้ทีละชุด เท่ากัน มหาเศรษฐีหรือยาจก มีบ้านหลังใหญ่แค่ไหน พื้นที่ที่ใช้จริงๆ ก็เหมือนกัน คือ ห้องนอน ห้องน้ำ ห้องครัว เหมือนกัน มหาเศรษฐีหรือยาจก จะมียารักษาโรคดีแค่ไหน ยื้อชีวิตไปได้นานเพียงไร สุดท้ายก็ต้องตาย เหมือนกัน
     
     
    April 11

    Happy Bitrth To กู

     
    Happy Birth Day
     
     
    วิ้ว หิ้ววว วัน นี้ วัน เกิด กู เว่ย สาดดด 555+ 20 แล้ว นะ กู เนี่ย แปบ ๆ แม่ง 20 แระ เร็ว ชิบ หายเลย เนาะ ว่า มั้ย เอิ้กๆ
    สง สับ วัน นี้ อาจ จะ มี ฉลอง วะ แต่ ก้อ ม่าย แน่ เพาะ ว่า กู รอ เพื่อน ต้อย Vespa กู สอบ เส็ด ก่อน <<~ไอ ห่า รอ มึง คน เดียว เลย นะ แสด~>>
    เพื่อน หวุน กะ เพื่อน ตั้ม กู พร้อม เสมอ วะ ไอ ราย แรก รอด จาก เกน ทหาร ไป แม่ง อด ไป รบ ซ่ะ ยั้ง งั้น มัน คง เสีย ดาย แย่
    ส่วน ไอ ตั้ม บอก จะ เปิด แบล๊ค 2 กลม ตั้ง แต่ อา ทิด ที่ แล้ว จน ปัจ จุ บัน กู ก้อ ยัง ม่ะ ด้าย แหลก ส้าก ที บั๊ก ห่า นิ
    ม่าย รู้ จะ พิม รัย พิม มาก ๆ เด่ว มี คน บ่น ว่า กู เพ้อ อีก ว่า กู ว่าง มั้ง ล่ะ
    อ่ะ ๆ ยัง งัย ๆ ไม่ คืน นี้ ก้อ คืน พุ่ง นี้ มี เมา แน่ ๆ วะ
     
    "สุด ท้าย"
    ไอ ต้อย มึง รีบ สอบ  รีบ กลับ มา เลย นะ ไม่ ได้ กิน เหล้า กะ มึง นาน แล้ว อยาก เห็น มึง ระ เบิด ฟอร์ม อีก 555+ "กู อ่ะ เป็น นัก ฉึก ฉา นะ เว่ยยย 555+"
    เพื่อน หวุน ไม่ ได้ ไป ทหาร ก้อ อยู่ แดก เหล้า กะ กู เด้อ เด่ว กู ไป เอา รอง เท้า ที่ร ง สิต ก่อน เด่ว กู ไป เตะ บอล ด้วย
    เพื่อน ตั้ม เมื่อ รัย ถ้า มึง ไม่ เอา กิจ การ ที่ บ้าน มึง บอก กู นะ กู จะ ไป ทำ แทน มึง ไอ Family Man
    อนุ โม ทะ นา พระ ต้น สาธุ!! เจริญ พร เถอะ โยมม
    ไอ เนส ไป อยู่ เม กา รีบ ๆ กลับ นะ เว่ย กู รอ หนัง สือ มวย ปล้ำ อยู่ แสดด
    ท่าน กอล์ฟ <ฮ้อ> ขอ ให้ วง มึง รุ่ง ๆ ล่ะ กาน ออก ชุด แรก ไว ๆ ล่ะ กาน กู รอ ฟัง "Pudding well ฝาก วง เพื่อน กู ด้วย" อยาก ได้ ขอ กู มี ให้ 1 เพลง เท่า นั้น555+
    เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ที่ รัง สิต ทุก คน เด่ว มหา ลัย เปิด เจอ กัน ที่ EN นะ ถึง แม่ ว่า กู จะ ไม่ ได้ เรียน วิด วะ แล้ววว
     
    Happy Birth Day to กู Happy Birth Day to กู Happy Birth day happy birth day Happy Birth day to กู!!!
    เชี่ย แม่ง หลอน 555+ birth day ตัว เองงง ไอ บร้าาาา
     
     
     
    March 18

    PanGZ

     
    February 21

    รู้ มั้ย ว่า ทำ ไม หัว ใจ ถึง เอียง ซ้าย?

    ทำ ไ ม ...หั ว ใ จ ...ถึ ง เ อี ย ง ซ้ า ย ?



    เ ร า ใ ส่ น า ฬิ ก า มื อ ซ้ า ย

    ที่ ใ ส่ มื อ ซ้ า ย เ พ ร า ะ ถ นั ด ข ว า

    ย ก มื อ ซ้ า ย ขึ้ น ม า ดู เ ว ล า ไ ด้ ง่ า ย

    แ ต่ ถึ ง มี น า ฬิ ก า เ ร า ก็ ช อ บ ไ ป ส า ย อ ยู่ ดี

    น า ฬิ ก า ก็ แ ค่ บ อ ก เ ว ล า . . ไ ม่ ไ ด้ ทำ ใ ห้ เ ร า ไ ป เ ร็ ว ขึ้ น



    คิ ด ดู แ ล้ ว . . หั ว ใ จ ก็ อ ยู่ ท า ง ซ้ า ย เ ห มื อ น กั น

    บ า ง ที เ ร า ก็ คิ ด น ะ . . ว่ า อ วั ย ว ะ ใ น ร่ า ง ก า ย ที่ มี 2 ชิ้ น

    จ ะ อ ยู่ ซ้ า ย - ข ว า อ ย่ า ง

    แ ข น , ข า , ลู ก ก ะ ต า ทำ น อ ง นั้ น . .

    แ ล้ ว ที่ มี ชิ้ น เ ดี ย ว . . ก็ แ ส ด ง ค ว า ม โ ด ด ข อ ง มั น

    อ ย่ า ง จ มู ก , ส ะ ดื อ ก็ อ ยู่ ต ร ง ก ล า ง . . ป ร ะ ม า ณ นั้ น



    แ ล้ ว ทำ ไ ม . . หั ว ใ จ ถึ ง เ อี ย ง ซ้ า ย ล่ ะ ? ?

    บ า ง ที เ ร า ก็ คิ ด ว่ า . . ที่ เ ป็ น งั้ น ก็ เ พ ร า ะ

    ใ ค ร บ า ง ค น อ ย า ก เ ตื อ น ใ ห้ เ ร า รู้ ว่ า . .



    หั ว ใ จ เ ร า ไ ม่ ห นั ก แ น่ น พ อ จ ะ อ ยู่ ต ร ง ก ล า ง

    แ ล้ ว ก็ ไ ม่ มี ม า ก พ อ จ ะ แ บ่ ง เ ป็ น ส อ ง ด้ ว ย เ ห มื อ น กั น

    February 16

    ชีวิตมีรสชาติเจงๆ

    โอ้ย ๆ กุ โดน ไทล์ อ่ะ เซ็ง มาก มาย ตั้ง แต่ ปี ใหม่ มา มี แต่ เรื่อง ไม่ ดี เซ็ง วะ เห้ย ชี วิต ราน ทด เจง ๆ ตอน นี้ ก้อ กลับ มา อยู่ บ้าน แล้ว อยู่ เฉย ๆ นั่ง คิด ไป วัน ๆ ว่า กู จะเรียน คนะ รัย ดี เนี่ย เฮ้อ กลุ้ม ๆ จาย พึ่ง หาย ป่วย เลย นะ เนี่ย จาก ป่วย มา สอง วัน เป้น หนัก มาก มาย ปวด หัว ตัว ร้อน ท้อง เสีย แม่ง นาน ๆ เป็น ที เล่น เป็น ซ่ะ ครบ ทุก อย่าง เลย นะ สาด พอ หาย ปุ๊บ แม่ง ก้อ ไป แดก เหล้า ปั๊บ มัน น่า ตาย ม่ะ ล่ะ 
    วัน นี้ แดก เบียร์ อยู่ ดี พอ มี โต๊ะ หนึ่ง มา นั่ง กู เซ็ง เลย เบียร์ แม่ง ไม่ อร่อย เลย แม่ง กลับ ดี กว่า วะ ร้าน แม่ง มี ตั้ง เยอะ ทำ ไม ไม่ ไป วะ รู้ งี้ กู ไป นั่ง A-Bar ดี กว่า จะ ได้ ไม่ ต้อง เส้า ขนาด นี้ เซ็ง ๆๆๆๆๆ อย่า เจอ กัน อีก เลย วะ คน พวก นี้ ลา ก่อน Star A New Life With a GooD SomeBody 
    เย้ ๆ ไป กิน เรา ได้ พี่ ๆ เพิ่ม อีก 2 คน นิ สัย ดี มาก มาย วะ ที่ สำ คัน เหี้ย แม่ง โคด ฮา วะ เอิ้ก ๆ กู อยาก แดก กะ แก ทุก วัน เลย แสด เรื่อย ๆ ชิว ๆ ไม่ สน หัว ใคร แม่ง หรอก อยาก กลับ ไป เรียน เร็ว วะ ไม่ ได้ เรียน มัน ก้อ เหงา เหมือน กาน นะ เนี่ย คิด ถึง อา จาน ที่ มหา ลัย เหอ ๆ ต่อ ไป นี่ กู จะ เลิก เรื่ง เหี้ย ทั้ง หลาย เนี่ย การ พนัน ยา เสพ ติด บุ หรี่ พอ กาน ที มี คน เสีย ใจ เพาะ กู มา มาก แล้ว (ไม่ ใช่ มึง วะ ไม่ ต้อง ยิ้ม) แม่ กู เอง อยาก มี ชี วิต ใหม่ ที่ ดี ๆ แระ สัน ยา เลย ว่า กู จะ เลิก แม่ง ให้ หมด เลย เรื่อง พวก นี้
    เริ่ม ตั้ง แต่ วัน เกิด กู เลย (11 เมษา) ช่วง นี้ ขอ ลด ก่อน อิ อิ
    ชี วิต หลาย หลาก จิง แม่ง ยิ่ง กว่า ยำ เปรี้ยว หวาน อีก แม่ง ครบ ทุก รส เลย ชี วติ กู ไป นอน แระ ง่วง มาก มาย
    สุด ท้าย แล้ว กู ขอ เป็น โจน แบบ ตา จุก มั่ง ดี กว่า เป็น คน ดี มา มาก แล้ว ให้ แม่ง มา เยอะ ผล สุด ท้าย ได้ เหี้ย รัย มั้ง ฉิบ หาย ไม่ อยาก จะ บ่น หรอก แต่ แม่ง อด ไม่ ได้
    ฉ้าน ไม่ เคย เสีย ใจ ที่ เคย ได้ รัก เทอ คน นี้ ถึง แม้ เว ลา เรา มี น้อย ไป
     
     
    Happy ValenTinE ย้อน หลัง นะ ทุก คน แต่ วัน นี้ ก้อ เหมือน เป็น วัน ทำ มะ ดา วัน หนึ่ง สำ หรับ กู วะ
     
    ---พอ ๆ ไป นอน เลย พร่ำ เหี้ย รัย อยู่ ได้ ฉิบ หาย ใคร เข้า จะ มา สน ใจ มึง 
    ---เออ! เรื่อง ของ กู 
     
    February 04

    กูชอบวะ ลอง อ่าน "เพื่อน กะ แฟน"

    อาหาร

       เพื่อน: ข้าวราดแกง / ก๋วยเตี๋ยว ราคาไม่เกิน 30 -
     แดกไรแพงๆวะ เปลืองชิบ

      
    แฟน: แดกห่าอะไรก็ได้ที่มันไม่ใช่ข้าว - สปาเกตตี้
     เฟรนฟรายซ์ ซูชิ   ชิสุ สั่ง   กันไป…  มื้อละร้อยขึ้น

     ------------------------------------------------------------------

      
      สถานที่

       เพื่อน: สนามกีฬา สว่าง กว้าง สนุก

       แฟน: โรงหนัง มืด แคบ นุ่ม...!?

     ------------------------------------------------------------------

       
    ข้ามถนน

      
    แฟน: ข้ามได้มั้ย ระวังนะครับ! จับมือผมไว้

       เพื่อน: ………อ้าว! เหี้ย… รอกูด้วย

     (แม่งข้ามไปนานละ)

     ------------------------------------------------------------------
        ที่บ้าน

       เพื่อน: มาเพื่อ ดื่ม เมา นินทาเพื่อน ด่าชาวบ้าน เฮฮาปาจิงโกะ


      
    แฟน: มาเพื่อ ……………… สุดยอดเลยที่ร๊ากกกกกกกกก

     -----------------------------------------------------------------

        เวลาเดิน

      
    แฟน: แนบชิดประหนึ่งตัวดูดแบบสุญญากาศ

      
    เพื่อน: เฮ้ย! ไปไกลๆกูหน่อยดิ  ร้อนจะตายห่า!!

     ------------------------------------------------------------------

       
    บนรถเมล์

       แฟน: นั่งก่อนเลยครับ เดี๋ยวผมยืนเอง

       เพื่อน: เหยิบหน่อยดิวะ กูจะนั่งด้วย!


     ------------------------------------------------------------------

       
    บนรถเมล์(2)


      
    แฟน: 2 คนครับ (ยื่นเงินให้กระเป๋าฯ)

       เพื่อน: เฮ้ย มึงมีป่าววะ ออกไปก่อนดิ  กูมีแบงค์พัน


     ------------------------------------------------------------------

       
    เงิน

      
    แฟน: มีเสมอ..จ่ายไม่อั้น

       เพื่อน: ไม่มีเสมอ... มึงออกไปก่อนละกัน เดี๋ยวกูให้(แร้วแม่งก็ชิ่ง)


     ------------------------------------------------------------------

     
    มาสาย

     
      แฟน: ไม่เป็นไรครับ ผมรอได้

       เพื่อน: ทำห่าไรอยู่วะ มาโคตรช้าเลย สาด ...เลี้ยงข้าวกูเลย

       (เพิ่งจะมาก่อนแม่ง ได้ 5 นาทีเหมือนกัน)


     ------------------------------------------------------------------

      
      ช่วยทำธุระ


      
    แฟน: ว่างเสมอ - อ๋อ ว่างครับ จะให้ไปถึงที่นั่นกี่โมงดี  จะได้เตรียมตัวล่วงหน้า


     เพื่อน: ไม่เคยว่าง - ขนของย้ายห้องเหรอวะ .. เออ...ที่จริงก็ได้นะ   แต่พอดี
       แม่กูให้ช่วยพาไปหาญาติๆฝ่ายแม่ว่ะ แล้วบ่ายๆต้องไปหาของฝ่ายพ่ออีก   คงไม่ว่างแล้วละ


     ------------------------------------------------------------------

     
    กลับบ้านดึก


     
      แฟน: เดี๋ยวผมนั่งรถไปส่งดีกว่านะ กลับคนเดียวอันตราย

       เพื่อน: กลับยังไงวะมึง มีค่ารถป่าว แต่กูไม่มีให้ยืมนะเว้ย



     ------------------------------------------------------------------
       
    ป่วย


       แฟน: เป็นไรมากมั้ย? กินยายังคับ ห่มผ้าด้วยนะ

       (แม่งดูแลแม่อย่าง
    นี้ป่าววะ)


       เพื่อน: เป็นห่าไรอีกวะ สำออยอะดิมึง… ออกมาให้ไวเลย แดกเหล้ากัน

     ------------------------------------------------------------------

      
      เวลาอยู่ด้วยกัน


       เพื่อน: เยี่ยว ขี้ ขากเสลด ซื้ดขี้มูก ตด - ห่านี่ อุบาทชิบหาย


     แฟน: แต่งตัว โบ๊ะหน้า เสริมจมูก ดันนม ดึงเกงใน เช็คขนจ้ากแร้ -   ตามบายๆ


     ------------------------------------------------------------------

      สอนหนังสือ



      
    แฟน: ไม่เข้าใจตรงไหนบอกนะครับ จะอธิบายให้ใหม่

       เพื่อน: กูสอนมึง 3 รอบแล้วนะ ห่านี่ แดกหญ้าแทนข้าวไงวะ


     ------------------------------------------------------------------

       
    วาเลนไทน์


      
    แฟน: ผมให้คุณได้ทุกอย่าง ยกเว้น ดาว เดือน และ ขนหน้าอก

       เพื่อน: ……………(วันนี้มันไม่มีตัวตน)


     ------------------------------------------------------------------


     โดนทิ้ง


       แฟน: เราไปกันไม่ได้ / อย่ามายุ่งกับเรา / ไปไหนก็ไป รำคาญ

      
    เพื่อน: ไม่เป็นไรเว้ย! ช่างแม่ง … มึงยังมีกูอยู่ 
    January 02

    แฮ้บปี้ๆ

    ปี ใหม่ กาน แล้ว ก้อ มี ความ สุข มาก ๆ ล่ะ กาน
    เมื่อ คืน ก้อ อยู่ แบบ เซ็ง ๆ วะ ม่ะ ช่าย รัย หรอก กู ง่วง นอน แม่ง ค้าง มา ตั้ง แต่ วัน เคาท์ ดาว เปิด หนัง ดู แล้ว แม่ง ก้อ หลับ กู ล่ะ เซ็ง เพือน กู แม่ง ก้อ หาย ไป ไหน หมด ก้อ ม่าย รู้ ปี ใหม่ หา แฟน ใหม่ ขอ ดี ๆ สัก คน คน ดีๆ มัน หา ยาก เจง ๆ ไม่ ขอ รัย มาก หรอก ขอ แค่ มี กู คน เดียว คุย กัน แล้ว เข้า จาย กาน ก้อ พอ ถึง แม่ง เค้า จะ เคย เป็น รัย มา จะ ดูด ยา จะ ทำ เหี้ย รัย กู ก้อ พอ จา ทำ ใจ รับ ได้
     
    "กู ไม่ ใช่ ดา กาน ดา ที่ จะ มา ปิด บัง ความ รู้ สึก ตัว เอง แล้ว กู ก้อ ไม่ ใช่ นุ้ย ที่ จะ มา อ้อน วอน ให้ มึง มา รัก กับ กู แต่ กู จะ เป็น ไข่ ย้อย ที่ จะ รัก ดา กาน ดา ตลอด ไป" กู ล่ะ ชอบ ประ โยค นี้ สุด ๆ เลย วะ แม่ง โคด เจ๋ง อ่ะ
     
    วัน นี้ พอ แค่ นี้ แระ กาน ไม่ รู้ จะ เขียน รัย หวัด เด ปี ใหม่ ทุก ๆ คน
     
    กู มี ตัว ตน นะ เว่ย กู ก้อ คน มี หัว จาย เหมือน ทุก ๆ คน แระ ทำ เหี้ย รัย นึก ถึง กู บ้าง ยัง ต้อง การ ให้ กู อยู่ ด้วย รึ ป่าว !!! 
     
    I StAy AlOnE To NiGhT Bhoo.. ShiT!!